می‌گویند همه‌چیز از محله‌های شلوغِ مهاجرنشین شروع شد؛ وقتی یک نانوای دلتنگ، برای بازآفرینیِ طعم‌های تندِ زادگاهش، ادویه‌ها را درآمیخت و روی نانِ روزمره‌اش گذاشت. نتیجه، ورقه‌هایی بود که در برخورد با حرارتِ بی‌رحمِ تنور، لبه‌هایشان رو به بالا جمع می‌شد و به نمادی ابدی برای شب‌های پرهیاهو تبدیل می‌شد.